Op dinsdag 3 november vond bij de H. Laurentiuskerk in Voorschoten een diocesane bijeenkomst plaats over roeping in het kader van de landelijke Roepingenweek. Deze week is een initiatief van het Interdiocesaan Roepingenoverleg (IRO) en wordt jaarlijks gehouden rond het feest van de heilige Willibrord, patroonheilige van de Nederlandse kerkprovincie.

De Rotterdamse bijeenkomst was onderdeel van de Laurentius estafette in het jubileumjaar van het bisdom. Een van de twee beelden van Laurentius die dit jaar door de vicariaten reizen, was bij de bijeenkomst aanwezig.

Willibrord en de missie van de Kerk

De avond begint met een eucharistieviering waarin bisschop Van den Hende hoofdcelebrant is. Rector Broeders van Vronesteyn en pastoor Franken van de parochie H. Augustinus concelebreren. De diaken Winnubst en Osseweijer assisteren in de viering. Jongeren zijn uitgenodigd, parochianen en de Vronesteyn ambassadeurs uit parochies.

Na de eucharistieviering volgt een bijeenkomst over het thema roeping, waaraan ongeveer dertig mensen deelnemen.

De bisschop benadrukt dat de avond niet voor niets begon met de eucharistie. “De eucharistie is de bron van waaruit onze roeping wordt gevoed. De eucharistie is de bron waaruit de Kerk ontstaat en waarin we Jezus ontmoeten. Hij geeft zichzelf in de eucharistie, in woord en sacrament.”

In zijn catechese staat de bisschop stil bij de betekenis van de heilige Willibrord voor het thema van de avond. Willibrord was een monnik die vanuit Engeland naar het Europese vasteland trok om het evangelie te verkondigen. Hij voelde zich geroepen om het geloof verder te verspreiden.

God roept ieder mens

De bisschop legt uit dat het begrip roeping in de Kerk breder is dan het priesterschap en diaconaat en het religieuze leven. “Ook het huwelijksleven is een roeping. En de Kerk is een gemeenschap van geroepenen. Alle mensen die gedoopt zijn en deel uitmaken van de Kerk, worden door de Heer geroepen om met hun talenten en gaven een bijdrage te leveren aan de opbouw van het Rijk van God.”

Maar een roeping begint niet pas bij het doopsel. “God gaat vanaf het begin met iedere mens een dialoog aan. Dat betekent dat God al met roepen begint, voordat je gedoopt bent, omdat Hij je in je hart aanspreekt.” Daarmee verwijst de bisschop naar de constitutie Gaudium et Spes van het Tweede Vaticaans Concilie.

“Dat is vaak de ervaring van mensen die op volwassen leeftijd ervoor kiezen om gedoopt te worden en opgenomen te worden in de Kerk”, vervolgt hij. “Zij geven vaak aan dat ze van jongs af aan al op een bepaalde manier zijn aangesproken, en zijn aangezet tot deze stap door een bijzondere gebeurtenis in hun leven of levensvragen.”

Roepingverhalen in de bijbel

De bisschop verwijst vervolgens naar verschillende roepingverhalen uit de Bijbel. In het Oude Testament worden onder anderen Abraham, Mozes, Jesaja en Jeremia door God geroepen. Bisschop Van den Hende: “Jeremia zegt: waarom ik? Ik ben veel te jong. En Jesaja zegt: ik ben het niet waard. Maar God roept.”

Ook in het Nieuwe Testament roept Jezus zijn leerlingen om Hem te volgen. “De apostelen hebben dat gedaan. Zij zijn Jezus gevolgd en stonden vooraan bij al die momenten dat Hij het woord van God sprak en ook de daden verrichtte die getuigden van zijn liefde en barmhartigheid.”

“Roeping is het initiatief van God. Je mag je vragen hebben en die ook stellen. Uiteindelijk is het een uitnodiging om je leven in handen van God te leggen”, aldus de bisschop.

Talenten en gaven

Niemand beleeft zijn roeping op precies dezelfde manier. Dat komt doordat ieder mens unieke talenten en gaven heeft gekregen. “De Heer roept ons en we mogen ons verheugen over de talenten van de ander”, aldus de bisschop.

Hij verwijst daarbij ook naar de heilige Laurentius: “Ook hij heeft de drievoudige zending van de Kerk in zijn eigen leven volbracht. Hij vierde de liturgie, hij getuigde van het geloof en hij was dienstbaar in het licht van het evangelie.”

Bidden om roepingen

De bisschop eindigt zijn catechese met een oproep om te blijven bidden voor roepingen. “Laten we alsjeblieft bidden voor roepingen, want bidden betekent dat je hart meer open gaat voor God. Als we bidden voor roepingen, kunnen we beter zien waar de talenten van anderen dienstbaar kunnen zijn aan de opbouw van de Kerk. En we kunnen ook beter zien hoe we zelf in geloof het verschil kunnen maken om God te dienen.”

Gesprek over roeping

Na de inleiding nodigt de bisschop de aanwezigen uit om met elkaar in gesprek te gaan aan de hand van drie vragen:

• Wat is uw band met God?
• In hoeverre bepaalt uw geloof de keuzes in uw leven en uw levensweg?
• Wat denkt u dat God van u vraagt? Waartoe bent u geroepen?

Na een gezamenlijk gebed en een korte pauze gaan de deelnemers met elkaar in gesprek in kleine groepen. Vervolgens wordt plenair teruggekoppeld onder leiding van rector Broeders.

Daarbij wordt door een van de deelnemers ook gevraagd naar de uitdaging om voldoende priesters beschikbaar te houden voor de parochies. “Roeping betekent dat je geplaatst wordt in de tijd waarin je leeft, met de omstandigheden die er dan zijn, en daarin je best moet doen”, antwoordt de bisschop. “Zo heeft iedere tijd zijn eigen uitdagingen.”

In dat verband spreekt hij de hoop uit dat meer mensen de kerkgang op zondag (her)ontdekken. “Want het is niet goed dat veel mensen de kans niet gebruiken om hun geloof te laten groeien door er op zondag voldoende tijd voor te nemen en ruimte voor te maken.”

Aan het einde van de avond bedankt rector Broeders de parochie voor de gastvrijheid en alle aanwezigen voor hun komst. Hij geeft aan blij te zijn met de hernieuwde aandacht voor het thema roeping. “Vroeger dachten mensen bij roeping toch vaak aan een heeroom of ‘tante zuster’. Maar inmiddels wordt roeping weer veel meer herkend als iets voor alle gelovigen, op basis van hun doopsel. Mensen ontdekken dat God hun leven leidt, dat Hij met hen bezig is en het goede wil.”