Enthousiaste deelname aan de Stille Omgang 2026
Bisschop Van den Hende preekte over de eucharistie
Foto’s: Bisdom Rotterdam
De Stille Omgang heeft op 21 maart opnieuw vele pelgrims naar Amsterdam gebracht. Ook vanuit het bisdom Rotterdam reisden groepen af naar de hoofdstad om in stilte de tocht te lopen die herinnert aan het mirakel van Amsterdam, een eucharistisch wonder uit 1345.
Een van de bussen uit het bisdom vertrok vanuit Dordrecht en pikte bedevaartgangers op in Rotterdam. De groep van ongeveer tachtig deelnemers voegde zich in Amsterdam bij andere pelgrims, onder meer uit Den Haag en Breda, voor een eucharistieviering in de Obrechtkerk.
Bisschop Van den Hende was hoofdcelebrant in deze eucharistieviering, waarin verschillende priesters concelebreerden. De heilige Mis werd afgesloten met aanbidding van het Allerheiligst Sacrament. De bisschop zegende daarna de pelgrims met het Allerheiligste voordat zij de stad ingingen voor de Stille Omgang.
Voor Samuel Selemon, koster in de H. Liduinakerk in Rotterdam, is het de eerste keer dat hij deelneemt. “Ik zag het op een website en ik hoorde dat veel jongeren gingen van de geloofscursus in de kathedraal, waar ik aan meedoe. Ik had er nooit eerder van gehoord, dus ik ben het gaan opzoeken.” Wat hij zag, maakte indruk. “Filmpjes van mensen die in stilte door Amsterdam lopen. Ik dacht: wat gebeurt hier nou, wat bijzonder.”
Zijn motivatie om mee te doen groeide gaandeweg. Hij sprak met priesters en medecursisten, die enthousiast bleken. “Ik merkte dat het leefde onder de jongeren binnen het bisdom die ik ken.” Ook het verhaal achter de tocht sprak hem aan. “Het enthousiasme van de mensen uit Amsterdam die het organiseren en vertelden over het mirakel van Amsterdam vond ik mooi. En zo’n processie leek me bijzonder. Ik verwacht dat het mooi is. En ik ben benieuwd hoe mensen op straat reageren.”
Samuel Selemon, koster in de H. Liduinakerk in Rotterdam, was er voor het eerst bij.
De eucharistieviering vormt voor de pelgrims het beginpunt van de avond. In zijn homilie benadrukt bisschop Van den Hende het geloof in de werkelijke aanwezigheid van Christus in de eucharistie. Hij verwijst naar de kerktorens die je op vele plekken van afstand kunt zien. Die torens zijn herkenningspunten en geven de plek aan waar in katholieke kerken het sacrament wordt bewaard, waarin de Heer werkelijk aanwezig is. Katholieke kerkgebouwen zijn bewoonde plaatsen, bewoond door de Heer zelf.
“Het is een groot geschenk dat de Heer aan zijn Kerk gegeven heeft: dat Hij in dit sacrament van zijn Lichaam en Bloed werkelijk in ons midden is”, preekt de bisschop. “Al kunnen wij Hem niet zien, wij zien Hem met de ogen van het geloof. We kunnen Hem niet proeven, we weten dat Hij ons gegeven wordt in dit sacrament (cf. hymne Tantum Ergo: “praestet fides supplementum sensuum defectui”). Hij is dichtbij ons, dichtbij mensen in nood.”
De bisschop nodigt de gelovigen uit om dat te vertalen naar hun eigen leven. “Is ons hart ook een tabernakel waar Hij kan wonen? Is ook ons binnenste een plaats waar Hij met zijn liefde aanwezig mag zijn? Kunnen wij ons hart aanbieden vandaag wanneer wij deze eucharistie vieren, als plaats waar de Heer met zijn liefde mag wonen?” Met een verwijzing naar de kerktorens roept de bisschop op om zelf als “levende stenen” naar de Heer te verwijzen.
Na de eucharistieviering lopen de pelgrims door de binnenstad de route van de Stille Omgang. “Het was een mooie ervaring om met z’n allen in stilte door de stad te lopen”, zegt Samuel na afloop. Tegelijk merkte hij dat de stilte niet vanzelfsprekend was. “Het was best lastig om te bidden tijdens de tocht, omdat er veel afleiding is: mensen op straat die wat roepen, alle lichten en de etalages. Die etalages zijn daar ook voor bedoeld om je af te leiden.”
Juist daarin ziet hij echter ook een waardevolle les. “Het is een goed moment om jezelf een beetje te testen. Want je wordt in het leven altijd afgeleid. Dus dan is het goed om tot jezelf te komen en de rust te houden. En dat doe je op zo’n avond met zijn allen samen. Dat is heel mooi.”
