Aan het begin van de Veertigdagentijd kwamen de bisschop en jongeren bijeen in Den Haag voor de Tour of Faith. Zij waren te gast bij de blauwe zusters in de kerk H. Antonius van Padua (Boskant). Pastoor Van Klaveren (parochie Onze Lieve Vrouw Sterre der Zee) en pater Justin Kasereka a.a. (van de communiteit van paters assumptionisten in Den Haag) concelebreerden. Voorafgaand aan de eucharistieviering waren zij samen met de bisschop aanwezig om biecht te horen. Het sacrament van boete en verzoening stond deze middag centraal in de catechese van de bisschop.

Aan het begin van de eucharistieviering zegt de bisschop: “In deze Veertigdagentijd bereiden we ons voor op Pasen, op het nieuwe leven met Christus. Dat betekent dat we ons voorbereiden op de ontmoeting met de Heer, die wij niet kunnen zien, maar die wij in deze eucharistie mogen horen in het Woord van de Schrift en die wij ontvangen in het sacrament van zijn Lichaam en Bloed.”

In zijn homilie zegt hij: “Afgelopen week hebben we op Aswoensdag aan het begin van de vastentijd een askruisje ontvangen. As is aan de ene kant een teken van dood en bekering, want het is gemaakt van verbrande palmtakken. Aan de andere kant weten landbouwers dat as goed is om over de akker te strooien, omdat het de vruchtbaarheid van de grond bevordert. Zo is het askruisje een teken van dood en bekering, maar ook van groei en nieuw leven met de Heer, groei in ons geloof.”

De bisschop nodigt de jongeren uit om de Veertigdagentijd te zien als een periode van bewuste voorbereiding op Pasen. De Kerk kent twee verplichte vastendagen: Aswoensdag en Goede Vrijdag. Daarnaast moedigt zij aan om ook op andere dagen bewuste keuzes te maken, zoals minder eten, geen alcohol drinken of minder tijd besteden aan social media. “Daardoor ontstaat meer ruimte om te bidden en om in liefde iets te doen voor je naaste”, aldus de bisschop.

Vanuit de Schriftlezingen preekt hij over de Veertigdagentijd als een uitnodiging “om stand te houden in beproevingen, om te weten dat onze kracht van God komt, om in tijden van twijfel niet te vertrouwen op onze eigen wijsheid, maar op de wijsheid van de Heer. Het vasten, het extra bidden, het zorgen voor onze naaste zijn een manier om God weer op de eerste plaats te zetten.”

De catechese over het sacrament van boete en verzoening sluit hierbij aan. “Het sacrament van boete en verzoening wordt ook wel het sacrament van bekering genoemd”, zegt de bisschop. “Het is een antwoord op de oproep van Christus: ‘Bekeert u en gelooft in de Blijde Boodschap’ (Marcus 1, 15).”

Priesters en bisschoppen zijn de bedienaren van dit sacrament. Jezus liet zijn apostelen delen in de macht om zonden te vergeven en om zondaars met de Kerk te verzoenen: eerst Petrus (Matteüs 16, 19) en vervolgens ook de andere apostelen (Matteüs 18, 18 en 28, 16-20).

De vruchten van het sacrament zijn verzoening met God en verzoening met de Kerk (vgl. 1 Korintiërs 12, 26). Die twee zijn niet van elkaar te scheiden, legt de bisschop uit, verwijzend naar de Catechismus van de Katholieke Kerk (nr. 1445). Ook beschrijft hij praktisch hoe een biechtgesprek verloopt, voor wie daar nog geen ervaring mee heeft.

Daarna gaan de jongeren met elkaar in gesprek aan de hand van vragen en stellingen:

• Heb je ervaring met het sacrament van boete en verzoening?
• Stelling: onze zonden raken/schaden ook de Kerk als geheel
• De biecht geeft verzoening met God én met de Kerk, ben je je daarvan bewust?
• Heb je een favoriete bijbeltekst die gaat over Gods barmhartigheid?
• Stelling: biecht is zondevergeving, versterking van goede intentie en medicijn tegen onverschilligheid

Bij de terugkoppeling worden nog extra vragen aan de bisschop gesteld. Daarna volgt de gezamenlijke maaltijd waarvoor iedereen iets heeft meegebracht.

Bij deze Tour of Faith was een van de twee grote beelden van de heilige Laurentius aanwezig. Deze beelden reizen in het jubileumjaar van het bisdom (1956–2026) als estafette langs parochies. De bisschop vertelde hoe in het leven van Laurentius de drievoudige zending gestalte kreeg. De estafette nodigt daarom uit om na te denken over ons eigen leven: Wat doe ik aan mijn gebed en het vieren van de sacramenten? Hoe ben ik bezig met caritas en de zorg voor de armen? Durf ik over mijn geloof te spreken?